De eerste volkshogeschool van Noorwegen opende in 1864 haar deuren. Tegenwoordig zijn er 77 volkshogescholen, verspreid over het hele land. Jaarlijks volgen ongeveer 6.000 studenten een opleiding bij een volkshogeschool, met name jongeren van 18 tot 25 jaar die de bovenbouw van het voortgezet onderwijs hebben afgerond. Een aantal volkshogescholen biedt ook kortere cursussen aan voor gepensioneerden en vier scholen hebben speciale programma’s voor mensen met een handicap.
De volkshogescholen bieden de studenten tevens huisvesting, en wonen op de campus is een belangrijk onderdeel van het onderwijsprogramma in het algemeen. De cursussen benaderen de studenten vanuit een holistisch perspectief en zijn gericht op persoonlijke, sociale en academische ontwikkeling. Alle scholen zijn klein, met gemiddeld tussen de 60 en 100 studenten per jaar.
Volkshogescholen leiden niet op tot een academische graad en kennen geen formele examens. De studenten ontvangen na afronding van het programma een deelnamebewijs, maar dit verschaft – in tegenstelling tot de reguliere onderwijsdiploma’s – geen formele kwalificatie. Belangrijke vakken zijn muziek, podiumkunsten, buitenleven, massamedia, ICT, kunstnijverheid, internationale solidariteit, sport, enz. Alle studenten moeten daarnaast keuzevakken volgen. Bovendien kent iedere school een aantal verplichte vakken.
De meeste volkshogescholen zijn eigendom van particuliere organisaties en stichtingen. Tien scholen zijn echter in handen van provinciale of gemeentelijke overheden. Er wordt geen lesgeld gevraagd, maar de studenten moeten betalen voor kost en inwoning, excursies, studentenactiviteiten en studiemateriaal. Beurzen en studiefinanciering kunnen worden aangevraagd via het nationale fonds voor studiefinanciering.
Volkshogescholen zijn erg populair in Noorwegen, vooral als overgangsjaar voor wie een pauze wil tussen het voortgezet onderwijs en het hoger onderwijs of voor mensen die in alle rust over hun toekomstige opleiding en carrière na willen denken.