De gezondheidszorg wordt gefinancierd uit belastingopbrengsten en is zo ingericht dat deze voor alle ingezetenen gelijkelijk toegankelijk is, ongeacht hun sociale status. Met zijn 242.500 werknemers is de volksgezondheidszorg een van de grootste sectoren in de Noorse maatschappij.
Het ministerie van Gezondheid en Zorg is verantwoordelijk voor het vormgeven en controleren van het nationale gezondheidsbeleid. De verantwoordelijkheid voor het leveren van diensten is naar gemeentelijk en regionaal niveau gedecentraliseerd. De gemeenten zijn belast met het leveren van eerstelijns gezondheidszorg, zoals huisartsenklinieken, terwijl de provincies en de vijf gezondheidsregio’s in de meer gespecialiseerde medische diensten als ziekenhuizen voorzien. Er is naast de publieke voorzieningen tevens een aantal erkende privé-ziekenhuizen en gezondheidsdiensten tot stand gekomen.
Wachtlijsten voor ziekenhuizen en een vergrijzende bevolking vormen op dit moment twee van de grootste uitdagingen voor het Noorse gezondheidszorgbeleid. Het percentage ouderen in de bevolking is sinds de jaren 70 snel gestegen, wat tot een voortdurend toenemende behoefte aan diensten op het gebied van medische behandelingen, revalidatie, verpleging en zorg leidt.
De eerste ziekenhuisfaciliteiten van Noorwegen werden van overheidswege opgezet in de 18e eeuw, terwijl gespecialiseerde ziekenhuizen en psychiatrische afdelingen aan het eind van de 19e eeuw hun intrede deden. Met de komst van röntgenapparaten en moderne verdovingsmiddelen, na 1900, kreeg de moderne ziekenhuissector een nieuwe impuls. Sinds 1945 hebben de ontwikkelingen in de gezondheidszorg internationale trends in het gebruik van antibiotica en andere soorten medicijnen en permanente verbeteringen in medische technologie gevolgd.
Artsen hebben lange tijd de ruggengraat van de Noorse gezondheidszorg gevormd en zij hebben dikwijls de weg geplaveid voor hervormingen in de landelijke en lokale gezondheidszorg.