Bij de Slag om Leipzig in 1813 leed Napoleon een verbluffende nederlaag. Een van zijn tegenstanders op het slagveld was het Koninkrijk Zweden. Omdat Zweden in het oosten al Finland was kwijtgeraakt aan het tsarenrijk, wilde het graag Noorwegen als bescherming aan de westgrens hebben. De bondgenoten hadden Zweden daarom beloofd dat het Noorwegen als oorlogsbuit zou krijgen.
De overwinning van de geallieerden bij Leipzig werd gevolgd door diplomatieke druk in Kopenhagen en een militaire aanval op de dubbele monarchie, via Holstein. In januari 1814 gaf de Deense koning Fredrik VI zich over, verbrak zijn banden met Napoleon en droeg Noorwegen over aan zijn Zweedse rivalen. De unie tussen Noorwegen en Denemarken, die 434 jaar had geduurd, kwam daarmee ten einde.
De overeenkomst tussen Denemarken en zijn tegenstanders bevatte politieke elementen die van wezenlijk belang waren voor Noorwegen. In de voorwaarden werd duidelijk vastgelegd dat Noorwegen weer zijn plaats onder de onafhankelijke staten zou innemen, in een unie met Zweden. In een daaropvolgende afkondiging van de Zweedse koning Carl XIII werd bepaald dat Noorwegen de status van een onafhankelijke staat zou krijgen, met zijn eigen vrije grondwet, nationale vertegenwoordiging, zijn eigen bestuur en het recht om belasting te heffen.
De Noren waren niet direct verheugd over het vooruitzicht een nieuwe unie aan te gaan. De neef van de Deense koning, prins Christian Frederik, was op dat moment regent van Noorwegen. In onderlinge verstandhouding met zijn oom bereidde de regent een Noorse opstand voor om te voorkomen dat het land zou worden overgenomen door Zweden, en waarschijnlijk ook om wederom een samenwerkende unie tussen Denemarken en Noorwegen tot stand te brengen.
De actie van de regent had tot gevolg dat er een vergadering bijeenkwam met als doel een grondwet op te stellen. De vergadering kwam bijeen in Eidsvoll, ongeveer 70 km ten noorden van Oslo, waar formeel op 17 mei 1814 een Noorse grondwet werd aangenomen en Christian Frederik tot Noorse koning werd gekozen. Tot op de dag van vandaag is 17 mei in Noorwegen een nationale feestdag.
De overwinnaars van de Napoleontische oorlogen waren echter niet bereid om ook maar één afwijking van de voorwaarden van de overeenkomst te accepteren. De Zweden oefenden diplomatieke druk uit, en toen dit geen effect bleek te hebben, organiseerden ze een militaire veldtocht van getrainde troepen, die de Noren in rap tempo aan zich wisten te onderwerpen. In augustus werd een overeenkomst gesloten in Moss, ten zuiden van Oslo, waarmee de Zweden de bij Eidsvoll opgestelde Noorse grondwet accepteerden, met de amendementen die noodzakelijk waren voor de unie van de twee koninkrijken. Koning Christian Frederik deed op 10 oktober 1814 afstand van zijn macht en verliet het land. Noorwegen maakte opnieuw deel uit van een unie.