Anders dan vele andere Europese landen heeft Noorwegen een ononderbroken traditie van volksmuziek. Aangezien de volksmuziek van generatie op generatie continu is doorgegeven, was geen herleving van de volksmuziek nodig. De plaatsen waar volksmuziek wordt gepresenteerd, zijn echter door de jaren heen veranderd. De afgelopen 10 tot 15 jaar is het professionele niveau hoger geworden en vandaag de dag biedt het Noorse volksmuziekleven een keur van zeer talentvolle opkomende artiesten.
De Noorse volksmuziek, zowel vocaal als instrumentaal, wordt gewoonlijk door solisten ten gehore gebracht. Instrumentale muziek wordt veelal gespeeld op de viool of de Hardanger viool, die als het nationale instrument van Noorwegen wordt beschouwd. De Hardanger viool is een instrument met vier of vijf sympathische snaren. Het is prachtig versierd en heeft een iets andere bouw dan een gewone viool. Deskundigen verschillen van mening over de vraag of de Hardanger viool zich ontwikkeld heeft uit de viool of uit middeleeuwse snaarinstrumenten. Andere traditionele volksmuziekinstrumenten die in Noorwegen worden gebruikt zijn o.a. de mondharp (munnharpe), diverse soorten fluiten, de ramshoorn (bukkehorn), de houten hoorn (lur) en de Noorse citer (langeleik). Een aantal van deze instrumenten vindt hun oorsprong in het verre verleden. Hoewel een deel van de Noorse volksmuziek eveneens zeer oud is, stamt een groot deel van het repertoire uit de 19e eeuw. Het instrumentale repertoire wordt gewoonlijk ingedeeld in meer recente soorten traditionele dansmuziek met invloeden uit Midden-Europa (gammaldans), zoals walsen, reinlenders en polka's en de oudere typen (bygdedans) zoals de springar, gangar en lyarslått (internationaal bekend onder hun Noorse namen). Het gebruik van bourdons in de Hardanger viooltraditie, in combinatie met het grote aantal verschillende stemmingen dat gebruikt wordt, geven de muziek een grote verscheidenheid aan tonale harmonieën. Een en ander diende als een inspiratiebron voor een aantal Noorse componisten, onder wie de fameuze Edvard Grieg.
Elk jaar worden twee landelijke kampioenschappen georganiseerd. Het Nationale volksdansmuziekfestival is een gammeldans wedstrijd, terwijl de Nationale wedstrijd voor traditionele muziek de oudere bygdedans viool- en zangtraditie omvat, evenals volksdansen en de beheersing van oudere volksmuziekinstrumenten. Andere ontmoetingsplaatsen voor volksmuzikanten en hun publiek zijn het Førde volksmuziekfestival, het internationale volksmuziekfestival van Telemark in Bø en het Jørn Hilme Festival in Valdres.
Tot de meest prominente volksmusici van Noorwegen behoren Hardanger violisten Knut Buen, Hallvard T. Bjørgum en Annbjørg Lien, violiste Susanne Lundeng en de vocalisten Agnes Buen Garnås, Kirsten Bråten Berg, Odd Nordstoga en Øyonn Groven Myhren. Tot de populaire groepen behoren Majorstuen, Kvarts, Tindra, Dvergmål en Utla.